İSTANBUL
Giriş Tarihi : 17-03-2022 13:47   Güncelleme : 17-03-2022 13:47

KALEMİMDEN KALAN

KALEMİMDEN KALAN Çiğdem Kılıç

KALEMİMDEN KALAN

KALEMİMDEN KALAN

Çiğdem Kılıç

 

Bir hayalmiydi bizimkisi, neydi günler boyu satırlarımdan dökülen, sahi bu dünyanın cennetimiydi

Soruyorum kalbe hep akla üstün gelme çabasımı marifeti?

Kalp o kadar arsız bir şey olabilir mi?!!

Şimdi o hayal nerede, ben neredeyim, sen neredesin!!

Ah o satırların sahibi kimdi

Şimdi sen bensiz mi kalacaksın?!

Şimdi satırlarım öksüz!

Şimdi dinlediğim şarkı sensiz!

Şimdi ben sensiz, sen bensiz, kimbilir nerede avunuyorken!!

Ah kalbim…

Kaç kurşun istersin ölmem için!

Daha kaç binkez gözyaşımı sana kurban istiyorsun?!

Ah bir defol git aklımla oynama be kalbim!..

Bir an gelir ve neler vermezsin ki sana ait bir sözü duymaya

Ama zordur imkansız yolda yürürken güle rastlamak

Gül sensen kim diken

Gerçek şu ki, kendine diken olmuşsun, güle olan sevdan imkansız yolda yürümek olmuş..

Sonra fonda çalan müzik biterken, sen gerçeğine içine, merhemine sarılırsın işte..

İnsan; tıpkı ağaçların üstündeki karlar gibidir, bir rüzgar eser karlar savrulur, sonra güneş,

Doğar karlar erir ama suya dönüşür ve insanlara içecek olur; bak yine herşey senin için

‘insan’ daha ne istersin!..

AdminAdmin